Waarom nummer 100?


Er is een mooi verhaal waarom deze krant 100 heet.
Het verhaal gaat over een man die in Polen leefde voor de Tweede Wereldoorlog:Janusz Korczak.
Korczak was directeur van een weeshuis in Polen. Hij was ook redacteur en organisator van een wekelijkse krant voor kinderen in Polen met een echte kinderredactie.
Korczak was ervan overtuigd dat kinderen onvoldoende gerespecteerd en gewaardeerd worden. In het weeshuis van Korczak bestond een rechtbank die moest beslissen over alle problemen tussen kinderen onderling.

Kinderrechtbank


Die rechtbank bestond uit drie kinderen die maandelijks door alle kinderen van het weeshuis werden gekozen. De rechtbank is geen rechtvaardigheid, maar de rechtbank streeft naar rechtvaardigheid, zei Korczak. Iedereen die vond dat hij of zij onrechtvaardig was behandeld, kon een klacht indienen.

Kinderen als rechters


Over de rechters zei Korczak: Rechters kunnen fouten maken. Ze kunnen straffen voor daden die ze zelf ook wel eens gedaan hebben. Maar het is schandelijk als een rechter expres een oneerlijk oordeel uitspreekt.
De uitspraak van deze rechtbank bestond uit de selectie van een artikel uit een lijst van duizend artikelen.
Het eerste artikel luidde: 'De aanklacht is ingetrokken.'
Artikel 100 was de grens tussen vergeving en veroordeling.
Artikel 100 luidde: 'Zonder dat het je is vergeven, stelt de rechtbank vast dat je de daad waarvoor je bent aangeklaagd, gedaan hebt.'

Korczak aangeklaagd door kinderen

Korczak is zelf ook door kinderen aangeklaagd. De ergste straf die Korczak van deze kinderrechtbank heeft gekregen was artikel 100.
Om het verhaal van de man die een kinderrechtbank organiseerde en zich zelf door die rechtbank liet veroordelen, niet te vergeten, heet deze krant: 100.

Goed idee of geen goed idee?

Wie was Janusz Korczak?

Janusz Korczak (schrijversnaam voor Henryk Goldszmit) werd in 1878 in Warschau geboren. Hij groeide op in een welgesteld en zeer beschermd milieu.
Na zijn studie werd hij in 1905 als arts aangesteld.
Bij Korczak en enkele vrienden ontstond het idee om een kindertehuis te stichten voor wezen en verwaarloosde kinderen. Door gelden te verzamelen lukte het om in 1912 het Dom Sierot (=huis der wezen) te starten. Vanaf dat moment woonde Janusz Korczak hier tot z'n dood. Hij sliep op de 4e verdieping, op een zolderkamer tussen de jongens- en meisjesslaapzaal. Voor Korczak is het misschien de belangrijkste beslissing in zijn leven geweest.
Op 5 augustus 1942 werden ruim ongeveer 200 kleine en alle grote bewoners van Dom Sierot naar het concentratiekamp Treblinka afgevoerd. Korczak gaat vrijwillig mee. Hier zijn de kinderen en Korczak allemaal vermoord.